Holland Cup

Khadaffi gedood, euro zone in crisis 20 oktober is in vele opzichten een dag die veel mensen bij zal blijven. Voor mij is het naast deze nieuwswaardige dag, een dag  voor de Holland Cup in Enschede waar veel schaatsers zich moeten plaatsen voor het NK Afstanden in Thialf over twee weken. Ikzelf hoef me niet meer te plaatsen voor het NK, maar sta wel aan de start in Enschede.  Op deze dag zit ik  thuis op de bank bij mijn vader in Heino, waar het inmiddels weer rustig is na de jaarlijkse Pompdagen die veel stof doen opwaaien in dit normaal zo rustige dorp. Een beetje ontspanning in het leven als sportster daar kan ik ook erg van genieten. Zo los als het die dagen ging zo rustig is het nu zodat ik me lekker kan voorbereiden op de komende dagen waar ik voor het eerst van het seizoen een idee krijg hoe het er werkelijk voor staat.

Gedurende sommige dagen in de zomer en op deze nieuwswaardige dagen vraag ik me wel eens af of het allemaal de moeite waard is waar ik me tijdens trainingen zo druk om kan maken. Een dag voor deze Holland cup is dit gevoel nog aanwezig. Waarschijnlijk is het juist de spanning, die ondanks het matige gevoel dat het kan geven, op de lange termijn de reden is dat ik het zo leuk vind om te schaatsen. Adrenaline, spanning en vooral het rijden van een nagenoeg perfecte race zijn verslavend en dat is hoe langer ik schaats steeds  meer merkbaar. Voor, tijdens en na een wedstrijd wordt de hele wereld vergeten en ben ik maar met een ding bezig, en dat is hard schaatsen. Als het dan goed is gegaan was het allemaal weer meer dan de moeite waard. Als het minder gaat heb ik weer een goede reden om na te denken over de zin van dit alles. Na een paar dagen krijg ik dan echter altijd alweer snel het gevoel dat er iets mist en is de volgende wedstrijd het eerste wat de gewenste spanning met zich mee brengt. Na deze Holland Cup zal er een gevoel van blijdschap of overpeizing overblijven. De tijd zal leren welke het na dit weekend wordt.

Sophie