Met de billen bloot en de klok zal niet liegen

Vrijdag begint het NK afstanden in Thialf. Spannend. Achter iedereen die meedoet gaat een ander verhaal schuil; de één schaatst voor het eerst een NK op senioren niveau terwijl anderen bijvoorbeeld al voor de 15^e keer meedoen. Sommige schaatsers zijn net vader of moeder geworden, anderen moeten hun draai nog vinden in hun nieuwe team.

Zelf kijk ik met medium gevoelens terug op de zomer. Het weer was waardeloos en ik had een blessure aan mijn rug die me behoorlijk wat vertraging heeft opgeleverd. De precieze oorzaak van deze blessure is lastig te achterhalen. Belangrijker is: hoe kom je ervan af? Na veel verschillende behandelingen en een hoop geduld ben ik er nu al een tijdje volledig van herstelt. Ik heb de laatste periode heel goed kunnen trainen en ondanks dat ik deze zomer niet op het ijs heb kunnen staan gaat het schaatsen nu heel erg lekker.

Het was deze zomer soms wel erg lastig om mijn ploeggenoten te zien schaatsen terwijl ik zelf niet mee kon doen. Hierdoor kon ik gelukkig wel snel wat achterstallige studiepunten scoren. Maar mijn geduld werd danig op de proef gesteld want je traint immers om snelle rondjes te schaatsen en niet snelle tijdritten te fietsen.

Dit is mijn korte verhaal van dit voorseizoen, zo zal iedereen het zijne hebben. Wat voor verhaal ook, iedereen moet volgende week met het NK met de billen bloot en de klok zal niet liegen. Het is hard maar eerlijk en dit vind ook het mooie aan onze schaatssport. Dus: ik wens iedereen veel succes volgende week in Thialf (maar niet teveel want ik wil winnen).

Ingeborg

P.S Mauro moet blijven.